BRENDA  41 jaar

Ik ben geen ervaringsdeskundige. Wel zie ik mijzelf als 'ooggetuige' van het leed dat mijn eigen kinderen is aangedaan. Met mijn verhaal hoop ik meer begrip te krijgen voor kinderen in een soortgelijke situatie.

ALS KIND

Ik ben opgegroeid in een gezin met twee broers. Mijn vader werkte, terwijl mijn moeder thuis bleef om voor ons te zorgen.

Als ik uit school kwam, was ze er. We hadden geen computers en dus geen internet in die tijd. We speelden veel buiten, hadden veel beweging en gebruikten volop onze fantasie.

Mijn beide broers hebben een verstandelijke beperking. Dat was niet makkelijk voor mijn ouders. Er was destijds weinig over bekend. Mijn moeder werd van het kastje naar de muur gestuurd en mijn broers kwamen uiteindelijk in internaten terecht.

Ik was vaak alleen thuis,omdat mijn vader werkte en mijn moeder heel veel met mijn broers in de weer was. Daarnaast was ik vrij dik. Hierdoor werd ik gepest en had ik weinig vrienden.

TOT NU

Na mijn jeugd werd het steeds minder rooskleurig en zorgelijker. Ik was jong gaan samenwonen. Nadat mijn vriend een brommerongeval had gekregen raakte hij verslaafd aan gokken. Hierdoor stapelden de financiële problemen zich op en kregen we te maken met fraude en justitie. Daar kwam bovenop dat hij geen baan kon behouden omdat hij te veeleisend was. Ik werkte in de zorgsector en moest daarmee alle eindjes aan elkaar knopen. Omdat ik nog steeds dik was en een minderwaardigheidscomplex had, was ik bang altijd alleen te blijven en durfde ik onze relatie niet te beëindigen.

Uiteindelijk zijn we getrouwd en kregen we een dochter. Toen ik twee jaar later zwanger bleek van weer een dochter, was mijn man hierover zo teleurgesteld dat hij ons na vier jaar huwelijk in de steek liet.

Mijn ex liet mij alleen achter en bood geen  enkele ondersteuning in welke vorm dan ook. Na onze scheiding wilde hij zijn eerste dochter alleen zien wanneer dat hem uitkwam. Hij liet haar geregeld met haar tasje wachten op een vader die niet kwam opdagen. Zij ontwikkelde hierdoor verlatingsangst. Ook kreeg zij een groot wantrouwen naar volwassenen. Tegelijkertijd drong ze zichzelf op aan vreemde mensen om aandacht te krijgen. Middels haar prachtige blonde lokken en lieve glimlach ging ze over grenzen waardoor haar veiligheid in gevaar kwam.

Van onze tweede dochter wilde mijn ex überhaupt niets weten.

Dit alles bij elkaar gaf mij erg veel stress. Hiervoor heb ik hulp gezocht.

Na verloop van tijd leerde ik mijn huidige man kennen. Het was een geweldig gevoel om een lieve man in mijn leven te hebben die ook nog als vader door mijn twee dochters werd geaccepteerd en geadoreerd.

Helaas ontstonden hier ook weer de nodige problemen. Zijn ex- vrouw gebruikte hun kind als pion, wat de nodige rechtszaken, financiële zorgen en pesterijen opleverde.

Door alle onrust die dit ook nog weer met zich meebracht, kon mijn oudste dochter niet meer thuis wonen. Ze kon namelijk niet meer vrolijk en onbezorgd zijn en reageerde haar frustraties af in woedeaanvallen en sloopgedrag.

Inmiddels is ons gezin meer tot rust gekomen.

De manier waarop mijn ex met onze dochters omging, heb ik ervaren als een vorm van kindermishandeling. Toen ik  NO KIDDING op internet vond, heb ik contact met hen opgenomen. Zij onderkenden dit probleem. Hierdoor voelde ik me gehoord,wat mij rust gaf. Dit werkte door in mijn gezin.

DE TOEKOMST

NO KIDDING heeft ervoor gezorgd dat ik mijn energie en ervaringen in iets positiefs kan omzetten voor alle kinderen in Nederland. Zo heb ik als vrijwilliger van NO KIDDING het initiatief genomen om een oud- Hollandse kinderspelmiddag te organiseren in Almere. Het was een topdag waarvan de kinderen en hun ouders hebben genoten! Ik zie de toekomst nu dan ook met plezier tegemoet en hoop op deze manier nog veel voor kinderen te kunnen betekenen . 

Credits

Copyright © 2017 No Kidding • Built with Concrete5 CMS • Theme by Kevin Tai Sign In